Η αρχική μορφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (ΕΟΚ) με σκοπό την οικονομική ενδυνάμωση των μελών της έναντι των συμφερόντων που είχαν οι Αμερικανικές και Ρωσικές δυνάμεις μέσα στην εξασθενημένη οικονομία των κρατών της Ευρώπης μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο. Μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λισαβόνας το 2009 η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα αποβάλλει τον όρο Οικονομική και εντάσσεται μέσα στον 1ο πυλώνα πολιτικής της νέας, τότε, Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί το σημείο αφετηρίας των ιδεαλιστών πολιτικών αρχηγών του τότε για μια γηραιά ήπειρο που εκτός από πρωταγωνιστικό ρόλο στον παγκόσμιο χάρτη, θα αποκτούσε τον ρόλο της ενωμένης πολυπολιτισμικής οντότητας χωρίς, όμως, να ακυρώνει την ιστορία, την κουλτούρα και τις αρχές του κάθε κράτους μέλους.
Ο πιο πάνω στόχος θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί μέσα από την ελεύθερη διακίνηση, την ελεύθερη αγορά, την τελωνειακή ένωση και την κοινή δασμολογική πολιτική προς τρίτες χώρες.
Με το πέρασμα του χρόνου η Ευρωπαϊκή Ένωση ωρίμασε και ολοκλήρωσε ακόμη περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ των χωρών μελών της, αποφασίζοντας την παράλληλη δρομολόγηση περισσότερων κοινών στόχων, όπως αυτοί ορίζονται από τους τρεις πυλώνες της προαναφερθείσας συνθήκης της Λισαβόνας το 2009.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσα από τις αρμοδιότητες που του δίδονται, αποφάσισε να δώσει ιδιαίτερη σημασία στο κεφάλαιο περιβάλλον είτε μέσω της προώθησης της πράσινης ενέργειας, είτε μέσω της διαχείρισης αποβλήτων. Η απόφαση διατήρησης αποβλήτων έθετε ως στόχο την παράλληλη μείωσή τους μέσα από την προαγωγή της ανακύκλωσης με το αρχικό σύνθημα «ανακυκλώνω, επαναχρησιμοποιώ, ελαχιστοποιώ».
Για να υλοποιηθεί ένας στόχος που θέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση κοινά και με ταχύ ρυθμό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ετοιμάζει και εγκρίνει Ευρωπαϊκές οδηγίες που αποστέλλονται στα Κοινοτικά νομοθετικά σώματα του κάθε κράτους (Βουλή) για να εγκριθούν, να ενσωματωθούν και να εναρμονίσουν τους νόμους τους.
Αποφάσεις και τα κονδύλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης οδήγησαν στο να υπάρχουν σήμερα εταιρίες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, όπως είναι η Green Dot για να γίνεται η περισυλλογή των ανακυκλώσιμων, και δημιουργήθηκαν τα ΧΥΤΥ (Χώροι Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων) που αντικατέστησαν τις χωματερές που είχαμε, με απώτερο σκοπό την διαχείριση των υπολειμμάτων και την διαλογή τους με τρόπο που να προωθούν την ανακύκλωση και την επαναχρησιμοποίηση (σημ: μέσα στα πλαίσια της επαναχρησιμοποίησης είναι και η δημιουργία βιοαέριου από τα υπολείμματα κατά το τελικό στάδιο επεξεργασίας τους).
Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέσα από την πολιτική του «καλού παιδιού» ακολουθεί διαχρονικά όλες τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες, εναρμονίζει το νομοθετικό της πλαίσιο στην Βουλή των Αντιπροσώπων και είναι πιστός ακόλουθος, ένα τέτοιο παράδειγμα είναι και το πρόγραμμα «πληρώνω όσο πετώ», οδηγία που ίσως και να αντιτίθεται σε μια βασική αρχή της πολιτισμικής Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Ευρωπαϊκή οικογένεια βασίζει τον όρο της στον κοινό στόχο που θέτουν όλα της τα μέλη για υλοποίηση της λύσης στο πρόβλημα που την μαστίζει, σε αυτή την περίπτωση το περιβάλλον μέσα από την διαχείριση των υπολειμμάτων.
Όπως και τα μέλη μια πραγματικής οικογένειας, έτσι και τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι μέλη που έχουν δικό τους χαρακτήρα και δικό τους τρόπο προσέγγισης για την επίλυση κάποιου κοινού προβλήματος και κατ΄ επέκταση το κάθε μέλος κράτος γνωρίζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να βρει λύση για να φέρει το πραγματικό αποτέλεσμα, χωρίς να πρέπει να είναι ίδιος ο τρόπος για κάθε χώρα. Τρανταχτό παράδειγμα, που μπορεί να επιβεβαιώσει την πιο πάνω τοποθέτηση, είναι και η πολιτική της Τρόικας έναντι της Κύπρου το 2013 που θεώρησε ότι λόγο του μεγέθους και των χαρακτηριστικών της χώρας μας η πρόταση λύσης του οικονομικού μας αδιεξόδου ήταν το κούρεμα των καταθέσεων και όχι η εφαρμογή πολιτικών ίδιων με αυτές που εφαρμόστηκαν στα άλλα Ευρωπαϊκά Κράτη που είχαν όμοιο πρόβλημα κατά την κρίση που προήλθε από τις ίδιες τις τράπεζες.
Το πραγματικό πρόβλημα της Κύπρου σχετικά με τον στόχο «Ανακυκλώνω, επαναχρησιμοποιώ, ελαχιστοποιώ» δεν είναι μόνο η δημιουργία κουλτούρας, αλλά και η απουσία ολοκληρωτικής διαλογής και διαχωρισμού των αποβλήτων και υπολειμμάτων που περισυλλέγονται. Ως Κύπρος πρέπει να πάμε και να συζητήσουμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση ζητώντας να επιτραπεί η υλοποίηση των πιο πάνω στόχων μέσα από μια προσέγγιση πιο κεντρικής διαλογής και διαχωρισμού των υπολειμμάτων μας. Η Συγκεκριμένη μέθοδος εφαρμόζεται μέσω της χρήσης κεντρικών μονάδων επεξεργασίας που υπάρχουν στην αγορά και κάνουν το όλο εγχείρημα βιώσιμο και αποτελεσματικό.
Ο πιο πάνω τρόπος υλοποίησης του στόχου που σχετίζεται με την ανακύκλωση θα δώσει την ευκαιρία στην Κύπρο να ξεκινήσει να επιχειρηματολογεί με ένα τρόπο διαφορετικό μέσα στην Βουλή της, ένα τρόπο που χρειάζεται τόλμη και αποφασιστικότητα. Η τόλμη χρειάζεται γιατί μπορεί να ενοχληθούν υφιστάμενες εταιρίες που δραστηριοποιούνται σήμερα στον τομέα της ανακύκλωσης και αποφασιστικότητα για να δοθεί η ευκαιρία ανοίγματος της Κυπριακής αγοράς σε νέες αγορές ουσιαστικές και ποικιλόμορφες, παραδείγματα τέτοιων αγορών είναι η ανακύκλωση, το βιοαέριο και το εμπόριο δευτερογενών προϊόντων παραγμένων από υλικά προερχόμενα από την ανακύκλωση.
Όπως το 2013 η Ευρωπαϊκή Ένωση πειραματίστηκε μέσω του κουρέματος των κυπριακών τραπεζών, λόγο του μικρού μας μεγέθους, ας διεκδικήσουμε και εμείς τον πειραματισμό της Ευρώπη σε αυτό τον τομέα με τρόπο που θα σέβεται την κουλτούρα του κάθε πληθυσμού, επιτυγχάνοντας την οικονομική πληρότητά της και επιτυχία, φέρνοντας μέσα στην Ευρώπη περισσότερη Κύπρο και όχι περισσότερη Ευρώπη μέσα στην Κύπρο.

Νικόλας Διομήδους
Δημοτικός Σύμβουλος ΔΗΚΟ Λάρνακας
Πρόεδρος Επιτροπής Υγειονομείου και Καθαριότητας